Frank Boeijen was mooi maar zwaarmoedig
Onder de kerstboom vond ik als kado van Marjolijn kaartjes voor de theatertour van Frank Boeijen. Afgelopen zaterdag reden we met de hulp van TomTom naar Etten-Leur. Aangekomen bij een verzamelgebouw waar ook een bibiliotheek gevestigd is, gingen we naar binnen. Het maakte even een verlaten en stille indruk. Maar eenmaal doorgelopen bleek het theater verderop in het gebouw te zitten en daar was het al aardig druk.
Een beetje aan de linkerkant van de vierde rij hadden we prima zicht op het podium. Het was nog even een verrassing wat we zouden gaan krijgen. Vorig jaar had ik hem ook al in het theater gezien met zijn nieuwe album "Genade". Maar het bleek echt een nieuw programma te zijn, die deze avond zelfs voor het eerst echt gespeeld werd.
Anders dan vorig jaar had hij dit keer een muzikant extra bij zich welke onder andere fluit en viool speelt.
Ik vond de muziek, het geluid en de gevoel wat je in de stem(men) beluisterd weer net zo mooi als vorig jaar. Wel waren de nummers die gespeeld waren qua tekst een stuk zwaarmoediger dan de vorige keer. Was er vorige keer vooral sprake van weemoed, nu was er toch ook worsteling en ongeluk in het heden.
Het was mooi om (weer) te kunnen horen en we hebben er een prima avondje uit aan gehad. WIe weet in de toekomst nog eens. Ik hoop het!
|